Znane Mole, czyli największe z największych i najsławniejszych Moli na świecie
Na pewno każdy z Was zna Mola, który zasługuje na największe uznanie i równie duży szacunek. Ja także miałem przyjemność poznać kilku z nich - niektórych w świecie realnym, innych na kartkach książek - i to o nich chciałbym z Wami rozmawiać. Przywołajmy Drogie Mole ich najpiękniejsze słowa. Karmmy się sytymi książkolami, albowiem nic tak nie cieszy duszy, jak wiecznie żywa i inspirująca myśl, zdolna zaspokoić głód i pragnienie nawet najbardziej chłonnych umysłów. To dzięki nim, każdego dnia, jakiś Patrzak staje się Molem, a Mol - Wielkim Molem.
JERZY KOSIŃSKI - JĘZYK / cz.2.
Autor: Rafał Wojsznis
Niewątpliwie, zmiana języka polskiego na angielski miała ogromny wpływ na twórczość Jerzego Kosińskiego. Zmieniała nie tylko jej kształt w aspekcie gramatycznym, ale również wpływała na jej tematykę. Język stał się przedmiotem zainteresowania, tematem niektórych utworów.
Wśród wszystkich narzędzi, jakimi posługuje się ludzkość, język jest instrumentem ostatecznej wolności, choć także i ostatecznego zniewolenia. Język narzuca twórczym dążeniom do swobodnej, nieograniczonej ekspresji swe własne, nierzadko nieprzekraczalne bariery. Wśród mnogości znanych nam zamierzeń artystycznych żadne nie może się równać stopniem trudności ze zdobywaniem nowego języka. Podróż w świat obcej mowy napotyka tak wiele przeszkód i niespodzianek, że sam akt jej podboju można uznać za spektakularne osiągnięcie artystyczne.[1]
[1] H. Dasko: Tam za morzami – Nabokov, Tyrmand, Kosiński. Kilka uwag o pisarzach drugiego języka. W: Jerzy Kosiński: Być Tu i Tam, red.A. Salska, G. Gazda, Da Capo, Warszawa 1997, s. 169. Materiały z konferencji naukowej: Jerzy Kosiński; Człowiek i dzieło na skrzyżowaniu kultur, Łódź 8-10 maja 1995. Ten sam tekst ukazał się już wcześniej w: „Tygiel Kultury”, op. cit., s. 22-27.
Kim był Jerzy Kosiński? Dziś odpowiedzi na to pytanie możemy szukać głównie w jego książkach – tam, gdzie wszystko jest fikcją w stosunku do rzeczywistości, albo najprawdziwszą prawdą w odniesieniu do fikcji. To od nas zależy, jaki punkt widzenia wybierzemy. Ja wybrałem ten pierwszy, niewygodny dla czytelnika, ale konieczny dla prowadzonego przeze mnie śledztwa.
THE CATCHER IN THE RYE CZY BUSZUJĄCY W ZBOŻU? / cz. 3.
Autor: Rafał Wojsznis
W Polsce mówi się, że Buszujący w zbożu to książka o tym, co w życiu jest najważniejsze, że jest w niej wiele splątanych i nie mających ze sobą związku elementów.
I takie właśnie jest życie. Czasami trudne i nudne, nie mające większego sensu, ale tylko na pierwszy rzut oka, bo przecież i w braku sensu można dopatrzeć się czegoś, bo nic można znaleźć zawsze.
THE CATCHER IN THE RYE CZY BUSZUJĄCY W ZBOŻU? / cz. 2.
Autor: Rafał Wojsznis
Według amerykańskich krytyków, The Catcher in the Rye był przede wszystkim nowym, bardzo śmiałym opisem amerykańskiej mentalności.
“The fact that a novel of such radical social opinion and observation was written in a time of conservatism in America made it all the more controversial. Some critics scolded the novel as being too pessimistic or obscene, too harsh for the society of the 1950's. Others, however, nominated Salinger himself as the top-flight "catcher in the rye" for that period in American history.”[1]
THE CATCHER IN THE RYE CZY BUSZUJĄCY W ZBOŻU? / cz. 1.
Autor: Rafał Wojsznis
Lata czterdzieste dwudziestego wieku, magazyny „Esquire”[1], „The Saturday Evening Post”[2] i „New Yorker’[3] drukują krótkie opowiadania mało znanego jeszcze pisarza. Dwa z nich, I'm Crazy i Slight Rebellion off Madison[4] stają się zaczątkiem nowej powieści, która w przyszłości ma znaleźć się na listach najwybitniejszych lektur naszych czasów.
[1] „Esquire” (miesięcznik) – znany amerykański magazyn kulturalny (film, plastyka, literatura) uzupełniony o tematykę polityczną i społeczną.
[2] „Saturday Evening Post” (dwumiesięcznik) – znane amerykańskie czasopismo, po raz pierwszy opublikowane w 1821 roku.
[3] „New Yorker” – znany prestiżowy nowojorski tygodnik.
[4]I’m Crazy i Slight Rebellion off Madison – opowiadania przedstawiające dwa epizody z późniejszego The Catcher in the Rye.